wittawat46

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
...มีครูกับลูกศิษย์นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งใกล้กั บสนามหญ้าอันกว้างใหญ่
ทันใดนั้น ลูกศิษย์คนหนึ่งก้อถามขึ้นมาว่า

ลูกศิษย์ : อาจารย์คับ ผมสงสัยจังเลยว่า เราจะหาคู่แท้เราเจอได้ไงคับ
อาจารย์บอกผมหน่อยได้ไหม คับ?

อาจารย์ : (เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะตอบ) อืม มันเป็นคำถามที่ยากนะ
ในขณะเดียวกันมันก็เป็นคำถาม ที่ง่ายเหมือนกันนะ

ลูกศิษย์ : (นั่งคิดอย่างหนัก) อืม?....งงอะไม่เข้าใจ

อาจารย์ : โอเค งั้น เธอลองมองไปทางนั้นนะ ตรงนั้นน่ะ มีหญ้าเยอะแยะ เลยใช่ไหม
เธอลองเดิน ไปหาหญ้าต้นที่สวยที่สุด แล้วเด็ดมาให้ครูสิ ต้นเดียวเท่านั้นนะ
แต่ว่า เวลาเธอเดินเนี่ย เธอต้องเดินไป ข้างหน้าอย่างเดียวนะ ห้ามเดินถอยหลัง
เข้าใจไหม

ลูกศิษย์ : ได้เลยครับ จาน รอสักครูน่ะครับ (ว่าแล้ว ก้อวิ่งตรงไปยังสนามหญ้า)
หลังจากนั้นไม่นาน....

ลูกศิษย์ : ผมกลับมาแล้วครับจาน

อาจารย์ : อืม...แต่ทำไมครูไม่เห็นต้นหญ้าสวย ๆ ในมือเธอเลยหละ

ลูกศิษย์ : อ๋อ คืองี้ครับจาน ตอนที่ผมเดินไปแล้วผมเจอต้นหญ้าสวย ๆ เนี่ย
ผมก้อก้อคิดว่า เออ เดี๋ยว ก้อคงเจอต้นที่สวยกว่านี้ ดังนั้นผมก็เลยไม่เด็ดมัน
แล้วผมก็เดินไปเรื่อย รู้ตัวอีกที มันก็สุดสนามหญ้าแล้ว ครับ
จะเดินกลับก้อไม่ได้ เพราะจานสั่งห้ามไว้

อาจารย์ : นั่นแหละ คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในชีวิตจริงหละ ...

เรื่องนี้ต้องการที่จะสื่ออะไรกับเรา ต้นหญ้า ก็คือ คนที่อยู่รอบ ๆ ตัวคุณ
ต้นหญ้าที่สวยงาม ก็คือ คนที่คุณชอบ หรือคนที่ดึงดูดคุณนั่นแหละ ส่วนทุ่งหญ้า ก็คือ เวลา ...
เวลาที่คุณจะหาคู่แท้ของคุณ อย่ามัวแต่เปรียบเทียบ แล้ว คิดว่า
คงจะมีที่ดีกว่านี้ เพราะถ้าคุณ มัวแต่ เปรียบเทียบ
คุณจะเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ อย่าลืมว่า..."เวลาไม่เคยย้อนกลับ"
ไม่ใช่แค่ความรักเท่านั้น เรื่องนี้ ยังสามารถใช้ได้กับ
การหาคนที่จะมาทำงานร่วมกับคุในชีวิต หรือ แม้กระทั่งงานที่เหมาะสมกับคุณ
ดังนั้น มันจึงเป็นสัจธรรม ที่ว่า ..."จงรัก และ ไขว่คว้า
โอกาสที่คุณมีในขณะนี้ อย่ามัวแต่เสียเวลา บางครั้งคนเราก็มีโอกาสเลือกแค่
เพียงครั้งเดียวเท่านั้น..."

อยู่ในสังคมมนุษย์
สิ่งที่ต้องระวังไม่ใช่มนุษย์เสมอไป
ใจที่เห็นแก่ตัวของเรานั่นแหละ
คือสิ่งที่ควรระมัดระวังให้มาก

เมื่อการกระทำต้องเกี่ยวพันกับผู้อื่น
ไม่ต้องเอาใครไปใส่ใจใคร
อย่าเอาเปรียบเขาก็พอ

เมื่อมิได้คำนึงถึงสวัสดิภาพของตนเอง
แต่ก็ต้องระมัดระวังสวัสดิภาพของผู้อื่น
เราไม่โกรธ เราไม่กลัว เราไม่เจ็บ
แต่ผู้อื่นอาจจะโกรธ อาจจะเจ็บ และอาจจะกลัว

ถึงคราวที่จำเป็นต้องกระทำแล้ว
ก็ลงมือกระทำด้วยสติปัญญาเถิด
ไม่ต้องมัวไปคำนึงถึงใจเรา ใจเขา
หรือแม้แต่ใจใครทั้งสิ้น

 

อุแว้  อุแว้  อุแว้  เสียงเด็กตัวน้อยๆที่ค่อยๆลืมตาดูโลก โดยอยู่ในโอ้มกอดของผู้ที่เป็นที่รักยิ่ง ซึ่งก็คือ   “ แม่ ” นั่นเอง

ลูกน้อยค่อยๆเติมโตขึ้น แต่ทำไมไยเจ้าไม่น่ารักเหมือนเจ้าครั้นเยาว์วัย  แต่ถึงอย่างนั้นแม่ก็ยังรักเจ้าและดูแลเจ้าจนกว่าจะเจ้าจะเติบใหญ่

- - - - -

                แม่ผู้ซึ่งต้องทำหน้าที่เป็นผู้ปกครอง ทั้งพ่อและแม่  เนื่องจากผู้เป็นหัวเรียวหัวแรงหลักของครอบครัวได้เสียชีวิตจากการก่อสร้างบ้านเรือน  แม่ก็ต้องทำงานเลี้ยงดูเจ้าให้เติบใหญ่ และเป็นคนดีของสังคม

                แม่ๆ ๆ หิวข้าว  มีไรแดกบ้าง  นี่เป็นคำพูดของลูกชายที่แม่เฝ้ารักและดูแลจนเติบใหญ่

                จ๊ะ ลูก แม่กำลังทำอยู่จ๊ะ

                อะไรกัน ทำไมมันช้าจัง  หิวแล้ว

                ใจเย็นๆ จ๊ะ ใกล้เสร็จแล้ว

                ไม่กงไม่กินมันและ ไปเที่ยวข้างนอกดีกว่า และลูกชายตัวน้อยก็ขี่รถมอเตอร์ไซด์ออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว  ทิ้งไว้แต่ความปวดร้าวที่แม่เก็บไว้ในใจ  เพราะแม่รู้ดีว่าการกระทำของลูกนั้นมันบาปยิ่งนัก

                อ้วก ๆ อ้วก เสียงอ้วก อยู่หน้าบ้าน แม่ได้ยินเสียงดังนั้นจึงรีบลุกออกมาดู

                เป็นเสียงของลูกน้อยที่เมามา  และแม่ก็ค่อยๆพยุงลูกเข้าไปในบ้าน เช็ดตัวให้ จนลูกน้อยหลับไป

- - - - -

                ตะลิด ติดตึ่ง เสียงโทรศัพท์ดัง 

                มีไรว่ะเพื่อน  วันนี้มีการแข่งรถเอ็งไปด้วยกันไหมว่ะ

                ไปๆ ที่ไหนนัดวันเวลามาเลย

                โอเค วันศุกร์ 2200 น. ที่เดิมนะ

                จัดไปเพื่อน โอเค แล้วเจอกันว่ะ

                เออ!

- - - - -

                แบ้นๆๆ เสียงรถแข่งบิดกันกระจาย

                แต่ทว่าคงไม่ใช่วันของพวกนักแข่ง ตำรวจได้ตั้งด่านสกัดจับไว้

                ซึ่งแน่นอนลูกน้อยของแม่ได้ถูกจับไปด้วย

- *- โรงพัก -* -

                แม่ๆ มาประกันผมเดี๋ยวนี้เลย  ผมติดคุก โดนตำรวจแม่งจับมา

                ที่ไหนลูก แม่ได้ยินดังนั้นกระวนกระวายใจยิ่งนัก

                ที่โรงพักดิ ถามได้  เออ มาให้เร็วๆด้วยนะ

                ไม่อยากอยู่ที่นี่นาน

จ๊ะ ลูก แม่ตอบรับจากลูกน้อย

- - - - -

แม่พรึมพรำกับตัวเอง  แม่ไม่มีตังค์เลย แม่จะเอาเงินที่ไหนไปประกันลูกออกมา

แม่จึงไปยืมเจ้าแม่เงินกู้มา ซึ่งคิดดอกเบี้ยมหาโหด  แต่แม่ก็ต้องจำยอม เพื่อที่ลูกน้อยจะได้เป็นอิสระ

ทำไมมาช้าจังแม่  ผมรอนานแล้วนะ

จ๊ะ พอดีรถมันติดแม่เลยมาสายจ๊ะ

5555+ สบายแล้วเรา  กว่าจะออกจากคุกได้

                ไม่มีคำขอบคุณสักคำจากลูกน้อย

                เมื่อได้เป็นอิสระ ก็บึ่งรถออกไปอย่างรวดเร็ว เหมือนเช่นเคย

- - - - -

                ระหว่างทางกลับ  ลูกน้อยได้เจอกลุ่มอริเก่า ซึ่งรวมแก๊งค์อยู่พอดี

                แม่ทว่าไม่ทันการณ์เสียแล้ว  กลุ่มคู่อริได้ยิงปืนมาใส่ลูกน้อย

                ปั่ง  เสียงปืนเงียบลง  พร้อมเสียงรถชนกับเสาไฟฟ้า

          กลุ่มคู่อิริได้เห็นดังนั้น ก็รีบขี่รถหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว

- - - - -

                พอดีมีตำรวจผ่านมา จึงได้นำส่งโรงพยาบาล  และตำรวจได้แจ้งทางบ้านกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

                พอแม่ได้ทราบข่าว  หัวใจแม่แทบแตกสลายไป

                รีบไปโรงพยาบาล เพื่อไปเฝ้าดูอาการลูกน้อยไม่ให้ห่างจากข้างกาย

                ลูกน้อยก็ไม่ทีท่าว่าจะฟื้นขึ้นมา  แต่แม่ก็ยังคงเฝ้าอยู่อย่างนั้น มิให้ห่างกาย

- - - -  -

                ลูกน้อย  ฟื้นขึ้น  และได้เห็นแม่เฝ้าอยู่ข้างกาย 

                ปรากฏว่าน้ำตาของเด็กน้อยที่ไม่เคยไหล ให้กับผู้เป็นทั้งบิดากับมารดา ก็เกิดไหลขึ้น

                พร้อมกับเอาผ้าที่ห่มตัวมาห่มให้แม่

                พร้อมกับพูดข้างๆหูแม่ว่า

                “ แม่ครับ ผมรักแม่นะครับ  ผมขอโทษ ต่อไปนี้ผมจะเป็นเด็กดีของแม่และสังคม ”

 

* * * * * * * * * * *

ข้อคิดที่อยากฝากไว้นะครับ

1.    ถ้าคุณไม่มีโอกาสที่ฟื้นมา  คุยจะมีโอกาสได้ขอโทษและดูแลแม่หรือไม่

2.    ถ้าคุณฟื้นมาคุณจะเป็นคนอย่างข้างต้นหรือไม่

* * * * * แล้วคุณหละ เป็นคนอย่างไรกันในปัจจุบัน  * * * * *

ใกล้วันแม่แล้ว

ก็ไปกราบแม่ในวันแม่ที่จะถึงนี้

และทำตัวเป็นเด็กดีของแม่  ตลอดไป

 และไม่จำเป็นต้องเป็นวันแม่